School met de Bijbel, Venlo periode 1952 - 1960
Home » Biografie » Ton Dijkdrent

 

 Ton Dijkdrent

 

 

 

Op een mooie zomerdag in 1946 kwam ik op deze wereld in het St. Jozefziekenhuis, gelegen aan de Hogeweg in Venlo.

Mijn ouders hadden zich, kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in Venlo gevestigd en ik werd dus de eerste en enige Venlonaar in de familie!

Met Pa en Ma, zus en broer woonde ik in een mooi groot huis aan de Kaldenkerkerweg 154, dat, nadat wij in 1958 waren verhuisd naar de Stalbergweg, de naam “De Spraon” meekreeg.

Mijn hele jeugd heb ik het geluk gehad om in de Stad Venlo dicht bij het bos te wonen: zowel aan de Kaldenkerkerweg als aan de Stalbergweg liep je vanuit de achterdeur zó het bos in!

Geen kleuterschool, direct met 6 jaar naar de Lagere school (School met de Bijbel) in de Van Schelbergenstraat. Na 7 klassen (!) werd ik geschikt geacht voor de M.U.L.O. Die vier jaar bracht ik er zonder kleerscheuren van af!

 

Met een beroepskeuze, die nagenoeg niemand begreep, (Pa had een superadministratieve baan bij Pope’s Draad en Lampenfabrieken) -heb ik daar mijn interesse in de elektronica aan te danken?-, broer en zus kozen voor het Onderwijs) begon ik aan een opleiding in het verlengde van de Agrarische Sector: Tuin- en Landschapsarchitectuur.

 

         

Eerst in Boskoop, nadat Pa was overleden, voltooid in Nijmegen en een afrondende opleiding in Frederiksoord (Dr.).

Tijdens de studietijd vond ik dat er, naast de studie, veel meer zaken belangrijk waren. Zo volgde ik aan de Vrije Universiteit in Nijmegen een cursus Fotografie, was een tweetal jaren hoofdredacteur van een schoolkrant, volgde ik een cursus Jeugdleider, was een aantal jaren de stuwende kracht achter een Jongereninstuif (met gelukkig veel hulp van anderen) en nam de popmuziek een steeds belangrijker plaats in mijn leven in. Er zullen vast wel bekenden zijn die mij tussen 1969 en 1974 als Disc-Jockey in Venlo tegengekomen zijn.

Na mijn studie, die ik eind 1970 afrondde, solliciteerde ik bij het Staatsbosbeheer in Maastricht, werd aangenomen en werd Rijksambtenaar wat ik mijn hele carrière zou blijven. Taak: het stimuleren van de aanleg van landschappelijke beplantingen in het Limburgse buitengebied en het bevorderen van de landschapskwaliteit in het Midden Limburgse.

   

    

Met standplaats Roermond verruilde ik in 1974, nadat ik “de ware” was tegengekomen, mijn Venlose verblijf met een kortstondig oponthoud in Melick (4 jaar), waarna in 1978 Herkenbosch onze woonplaats werd. Dat is het tot op de dag van vandaag gebleven!

 

De taak en het werkgebied veranderde zo’n tiental keren door sollicitatie en reorganisatie, maar de landschapskwaliteit, landschappelijke vormgeving en de natuurontwikkeling kon ik tot mijn taken blijven rekenen.
Na een kortere periode bij de Regiodirectie LNV in Eindhoven kwam ik in Roermond te werken bij de Dienst Landelijk Gebied en werd Projectleider voor de Natuurontwikkeling in Limburg tot aan mijn pré-pensionering in 2004.

Tegenwoordig ben ik als vrijwilliger actief in de Herkenbosscher samenleving en besteed veel tijd aan …… de popmuziek vanaf de ‘fifties’ tot aan de ‘mid-seventies’.
Met echtgenote Dymph heb ik een gemeenschappelijke hobby: de wandelsport. In voor- en/of najaar zijn we vaak ergens te vinden in het Duits-Luxemburgse grensgebied, het Naturpark Süd-Eifel; in de zomer vind kom je ons ergens in de Alpen tegen.
Nationaal Park "De Meinweg", onderdeel van het grensoverschrijdend Duits-Nederlandse grenspark Maas-Swalm-Nette, ligt binnen handbereik; wanneer we zin hebben kunnen we ons daar naar hartelust amuseren!

            

                                                  

Wanneer we niet gewoon thuis zijn, en we 'wandelen' niet dan kun je ons ergens in Europa of daarbuiten vinden! Reizen is een mooi en leerzaam tijdverdrijf.
Meerdere malen waren we in Noord-Amerika, maar ook in China kun je ons zo maar tegenkomen. En als het niet zo ver weg hoeft te zijn: in Europa zijn ook hele mooie gebieden te vinden!

Het is een hele toer om, tussen alle bedrijvigheid door, ons privé-natuurgebied (lees: "Tuin") op orde te houden.

                   

 

We hopen dit nog lang vol te mogen houden!